บทที่ 37 คำเชิญจากตระกูลจันทัง

รุ่งเช้าวันใหม่

พริมดาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงกุกกักจากชลสิทธิ์ที่กำลังลุกออกจากเตียง

เธอซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนหนา พลางเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่ข้างเตียง ก่อนจะทิ้งศีรษะลงบนหมอนแล้วหลับตาลงอีกครั้ง พร้อมลอบสบถคำว่า ‘ซวยชะมัด’ อยู่ในใจอย่างหัวเสีย

ชลสิทธิ์ไม่อาจล่วงรู้ความคิดใ...